Samotność na scenie: „Samotność pól bawełnianych” (cz. 3)

oczywiście że nie ma miłości nie ma i nigdy nie było nawet to cośmy robili w żaden sposób nie zahacza o termin miłość [1] Ostatni, złożony wyłącznie z uczuć obraz, sama istota samotności, nić bawełny. Plakat przedstawia scenę ze spektaklu: dwóch mężczyzn w garniturach krzyczących do mikrofonów. Ten obraz ma mówić wprost, bez żadnego symboliczno-teatralnego kodu.…

Samotność na scenie: „Hamlet” (cz. 2)

Klasyka ukrywa swoje sensy pod grubą warstwą stereotypów, interpretacji, odwołań historycznych, powtarzalności. By się od nich uwolnić, zharmonizować ze współczesną wrażliwością, odsłonić uniwersalność, musi prowokować. Musi. Taki jest właśnie ,,Hamlet” w reżyseria Radosława Rychcika. Czarno-biały plakat przedstawia lewy profil młodego mężczyzny. Na jego twarzy rysuje się zaduma. Być może to Hamlet. Postać mająca stanowić niejako…

Samotność na scenie: „Jądro ciemności” (cz. 1)

Jako że nie masz innej prawdziwej niesprawiedliwości na tej ziemi poza niesprawiedliwością ziemi samej, wyjałowionej mrozem lub wyjałowionej skwarem (…)[1] Samotność powoli snuje się ulicami. Za dnia pełza przy ziemi, jakby oślepiona światłem i spłoszona ciepłem, których nie znosi. Pośród czerni nocy unosi się i zasnuwa gęstą mgłą wilgotne dachy budynków, drzewa oraz małe zwierzątka……

„Zły demiurg” Emila Ciorana

Goethe Johann Wolfgang „Król Elfów” Czyj galop tak tętni w wichrze i ćmie? To ojciec z swym synem na koniu w cwał rwie, to ojciec swe dziecię w czas wiezie spóźniony i grzeje, ogarnia mocnymi ramiony. – Mój synu, wciąż z lękiem twarzyczkę zasłaniasz – Nie widzisz, mój ojcze, jak Elf nas dogania? Król Elfów w koronie……

W poszukiwaniu człowieka myślącego (Magdalena Abakanowicz)

ABAKANOWICZ w Muzeum Narodowym w Krakowie (19.06.2010 – 29.08.2010) Recenzja wystawy Gdzie wszyscy myślą tak samo, nikt nie myśli zbyt wiele. Walter Lippmann Do gmachu głównego Muzeum Narodowego w Krakowie wkroczyłam z upalnego dnia lipca. Weszłam do chłodnej, mrocznej sali, w której mieściła się wystawa. Eksponaty sztucznie oświetlone wysuwały się na plan pierwszy. Powitały mnie…

Apokalipsa już była (odnośnik)

Ekran komputera zostaje wyłączony, światło gaśnie, mój niepokój ma przy sobie broń.   I jest nią mój sarkazm, złość, mój bunt. I teatr. Teatr też. „Apokalipsa już była”, fragm. http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/165048.html Wyróżnienie w konkursie na recenzję spektaklu finałowego 19. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Patrycja Ogłaza tytuł: Mój niepokój ma przy sobie broń autor: Mateusz Pakuła reżyser: Julia…

Evelyn de Morgan „Hypnos i jego matka Nyks” 1878

Jak ukłucie szpilką. „Lalka” B. Prusa

Był to bezimienny ból (…) W pierwszej chwili można go było porównać do delikatnego ukłucia szpilką (…). Bolesław Prus, „Lalka” Historia Stanisława Wokulskiego wypowiedziana ustami prostego rzemieślnika z Zasławia. Mądrość ludowa zawarta w tajemniczej legendzie. Bolesław Prus – twórca, który na niestałym szkielecie tajemniczej gawędy, zbudował realistyczną powieść o człowieku całkowicie omotanym przez zewnętrzną projekcję swoich…

Krzyk Muncha

Usłyszałem krzyk a więc namalowałem chmury, jak gdyby były krwią, i sprawiłem, że nawet kolory zaczęły krzyczeć. Edvard Munch Stoję przed trudnym obowiązkiem rozpatrzenia obrazu pod kątem jego znaczeń ukrytych mniej lub bardziej snadnie, a może bezczelnie wywalonych na wierzch i oczywistych dla oczu nie tylko patrzących, ale i widzących. Zadanie to jest karkołomne z dwóch…