Refleksje nieestetyczne. Hermeneutyka

Tego wieczora, kładąc się do łóżka, był już zdecydowany uciekać. Czuł się jak orzeł: twardy, odpowiedzialny za siebie, władczy, bezlitosny, silny. Ale to minęło, chociaż nie wiedział jeszcze wtedy, tak jak tego nie wie orzeł, że własne ciało i cała przestrzeń są także klatkami.[1] Pojęcie „sztuki” w ujęciu estetyki hermeneutycznej zostaje odmaterializowane, a dzieło sztuki staje się…

„Zły demiurg” Emila Ciorana

Goethe Johann Wolfgang „Król Elfów” Czyj galop tak tętni w wichrze i ćmie? To ojciec z swym synem na koniu w cwał rwie, to ojciec swe dziecię w czas wiezie spóźniony i grzeje, ogarnia mocnymi ramiony. – Mój synu, wciąż z lękiem twarzyczkę zasłaniasz – Nie widzisz, mój ojcze, jak Elf nas dogania? Król Elfów w koronie……