lalki

Wokulski vs Judym. „Lalka” vs „Ludzie bezdomni” („Pomoce maturalne” cz. 2)

Temat: „Stanisław Wokulski i Tomasz Judym są określani mianem wielkich idealistów i spadkobierców romantycznych idei. Na ile pasują do nich te określenia? Na podstawie podanych fragmentów tekstu i znajomości ,,Lalki” Bolesława Prusa i ,,Ludzi bezdomnych” Stefana Żeromskiego porównaj ich drogi życiowe, osobowość cele oraz drogi do ich realizacji.” ,,Wszystko, czym dusza jego żywiła się, tak…

leonardo skryzdlo

Upadek Ikara („Pomoce maturalne” cz. 1)

Temat: „Wykorzystując teksty literackie i materiały ikonograficzne, rozważ jak funkcjonował i funkcjonuje w kulturze europejskiej motyw Dedala i Ikara oraz obecne w nim sensy.” Chciałabym móc latać, wznosić się, niczym ptak, muskaną wiatrem twarz zbliżyć do słońca, nurkować w powietrzu, koniuszkami skrzydeł gładzić korony drzew, oddychać pełną piersią, czując w sercu wolność i niedowierzanie. Czy…

hermeneutzka cover

Refleksje nieestetyczne. Hermeneutyka

Tego wieczora, kładąc się do łóżka, był już zdecydowany uciekać. Czuł się jak orzeł: twardy, odpowiedzialny za siebie, władczy, bezlitosny, silny. Ale to minęło, chociaż nie wiedział jeszcze wtedy, tak jak tego nie wie orzeł, że własne ciało i cała przestrzeń są także klatkami.[1] Pojęcie „sztuki” w ujęciu estetyki hermeneutycznej zostaje odmaterializowane, a dzieło sztuki staje się…

bacon

Krzesło czy potwór? (Milan Kundera)

Opisać kobietę „od środka” jest nie sposób. Na tym załamują się największe tytany literatury. Kobietę „od środka” może opisać tylko kobieta. Rzecz dziwna – nigdy tego nie robi.[1] Przytakuję Witkacemu, ale gdyby tak spróbować nie „od środka”, a „od zewnątrz”? I znajduję pisarza, Milana Kunderę, którego powieściowe bohaterki są w y k r e o…

henrietta cover

„Kobiecości nieskończoność” Milan Kundera (wybór cytatów)

Białe niewolnice „Z jednej strony stoją domy, a za wielkimi oknami na parterze, podobnymi do wystaw sklepowych, znajdują się małe pokoiki kurew, które rozebrane do bielizny siedzą tuż przy szybie w fotelikach wyściełanych poduszkami. Wyglądają jak wielkie, znudzone kotki. Drugą stronę ulicy tworzy wielki gotycki kościół z czternastego wieku. Świat kurew i świat boży, niczym rzeka…

kotles

Samotność na scenie: „Samotność pól bawełnianych” (cz. 3)

oczywiście że nie ma miłości nie ma i nigdy nie było nawet to cośmy robili w żaden sposób nie zahacza o termin miłość [1] Ostatni, złożony wyłącznie z uczuć obraz, sama istota samotności, nić bawełny. Plakat przedstawia scenę ze spektaklu: dwóch mężczyzn w garniturach krzyczących do mikrofonów. Ten obraz ma mówić wprost, bez żadnego symboliczno-teatralnego kodu.…

hamlet

Samotność na scenie: „Hamlet” (cz. 2)

Klasyka ukrywa swoje sensy pod grubą warstwą stereotypów, interpretacji, odwołań historycznych, powtarzalności. By się od nich uwolnić, zharmonizować ze współczesną wrażliwością, odsłonić uniwersalność, musi prowokować. Musi. Taki jest właśnie ,,Hamlet” w reżyseria Radosława Rychcika. Czarno-biały plakat przedstawia lewy profil młodego mężczyzny. Na jego twarzy rysuje się zaduma. Być może to Hamlet. Postać mająca stanowić niejako…

jc

Samotność na scenie: „Jądro ciemności” (cz. 1)

Jako że nie masz innej prawdziwej niesprawiedliwości na tej ziemi poza niesprawiedliwością ziemi samej, wyjałowionej mrozem lub wyjałowionej skwarem (…)[1] Samotność powoli snuje się ulicami. Za dnia pełza przy ziemi, jakby oślepiona światłem i spłoszona ciepłem, których nie znosi. Pośród czerni nocy unosi się i zasnuwa gęstą mgłą wilgotne dachy budynków, drzewa oraz małe zwierzątka……

william_blake_-_the_great_red_dragon_and_the_woman_clothed_in_sun

„Zły demiurg” Emila Ciorana

Goethe Johann Wolfgang „Król Elfów” Czyj galop tak tętni w wichrze i ćmie? To ojciec z swym synem na koniu w cwał rwie, to ojciec swe dziecię w czas wiezie spóźniony i grzeje, ogarnia mocnymi ramiony. – Mój synu, wciąż z lękiem twarzyczkę zasłaniasz – Nie widzisz, mój ojcze, jak Elf nas dogania? Król Elfów w koronie……

Lucjan Rydel z rodziną
1910

A przestrzeń klapła jak przekłuty balon. „Wesele” S. Wyspiańskiego

,,(…) panno młoda – zaproś gości (…) których duch się strachem męczy, a do wyzwoleństwa się rwie.” [1] Chochole – graj na skrzypcach, weselnicy – zadumani kołyszcie się w rytm muzyki. Ty, który przyszedłeś z pola, zakończ tę farsę. Niechaj pstrokata skorupa pozorów, która zastygła na Waszych duszach pęknie, wywnętrzy Wasze myśli, tajemnice i niepokoje, by…